از دلایل جدی و مهم رو به موت بودن امداد و کمک های اولیه، تعداد ساعات آموزش را می توان برشمرد. آنگونه که از گواهی نامه های مختلف و تاریخ های گذشته برمی آید، دوره امداد و کمک های اولیه عمومی در جمعیت هلال احمر با عناوین و ساعات مختلف برگزار می گردیده است. در این راستا می توان به گواهینامه های ۵۰ ساعته و ۳۲ ساعته اشاره نمود. بدین معنا که در هر دوره ای از تاریخ این آموزش ها، هر کارشناسی با توجه به دیدگاه و یا سلیقه خویش اقدام به تغییر آن نموده است و جالب اینکه این روند هنوز ادامه دارد.
لیکن در سال ۸۸ و ۸۹ که بنای دوره وزین پایه داوطلبی و آموزش ویژه اعضا و غیر اعضا نهاده شد، وضعیت آموزش نیز به صورت ویژه ای تغییر یافت. با یک بررسی دقیق می توان گفت جمعیت هلال احمر و در واقع حوزه آموزش در طی این دو سال  با یک جهش بلند و کارشناسی شده و البته با نقایصی روبرو گشت که تا حدودی نیز این جریان هنوز به حیات خود ادامه می دهد.
نوع نگرش در طراحی و اجرای آموزش های مهارت های داوطلبی که از اهمیت بالایی برخوردار است، باعث شد که این دوره ها بیش از پیش جدی گرفته شده و همپای امداد وکمک های اولیه دوره پایه داوطلبی را رقم بزنند. در واقع یکی از تفاوت های بنیادین عضو و غیر عضو در جمعیت همین ۴۰ ساعت مهارت های داوطلبی بوده و هنوز هم هست.
دوره ۴۰ ساعته مهارت های داوطلبی در حالی یک سالگی خویش را جشن گرفت که متولیان امر آموزش بازهم به این نتیجه رسیدند که دوره مذکور باید به صورت غیر حضوری برگزار گردد. در اویل سال ۹۰ دوره ۳۵ ساعته کمک های اولیه نیز از گزند بلایا! در امان نماند و به صورت ۱۷ ساعت غیر حضوری و ۱۸ ساعت حضوری درآمد.

ادامه دارد