با سلام...

مطالب تازه ای بود و اینکه جای تامل بیشتری دارد.از یک سو مسئولین امر و از سوی دیگر داوطلبین (عام) جمعیت.
و حال ...
1-با نگاه اول به تیتر مطلب، آدمی به این فکر می افتد که چند صباحی به مرگ کمکهای اولیه نمانده ولی وارد مطلب که می شود خبر از رو به موت بودن است ولی نه کمکهای اولیه، بلکه «آموزش » کمکهای اولیه مورد هجوم قرار گرفته است.
2- در قسمت چهارم مطلب به آسیب پذیری نقش مربیان اشاره شده که با برخی از آنان بعضا مخالفم!
قبل از هر چیز ذکر این نکته که مربیان کمکهای اولیه هلال احمر چه کسانی هستند؟ آیا افرادی غیر از داوطلبین جمعیت هستند؟ و یا افراد به خدمت گرفته شده ای از سایر ارگان ها!! که صد البته مورد اخیر نیست و این خود یک ضعف است چون هم علم و هم تجربه دارند(مورد2).
مورد دیگر، هلال احمر با این سیاست که از نیروهای خود بتواند مربیانی مستعد پرورش دهد، ایده ای جالبی به نظر می رسد ولی باید گفت به چه قیمتی؟ به قیمت از دست دادن آنان در زمان نیاز؟ چرا که یک امدادگر یک نیروی فعال و مستعد در کارهای امدادی محسوب می شود و این در حالی ست که مربی به یک فرد منفعل و فقط و فقط مدرس کمکهای اولیه بدل شده است که این مورد به وضوح قابل لمس می باشد.
و مورد آخر ذکر ساقط شدن نگاه داوطلبی ست. که رای موافق خودم را اعلام می کنم اما این نکته را هم نباید از یاد برد که یکی از تبعات اینکه از داوطلبین به عنوان مربی استفاده می شود همین است؛ چرا که تا کنون فعالیت های وی به صورت داوطلبی بوده ولی اکنون دیگر نام مربی بر او نهاده شده است.
درپایان از اینکه نگاهی دیگر به کمکهای اولیه دارید کمال تشکر را دارم و امیدوارم  در سطح استان شاهد پیشرفت چشمگیری در زمینه آموزش کمکهای اولیه باشیم.

یا علی.خدا قوت

----------------------------------
حوالی هلال:

علی عزیز سلام.
خوش اومدی. ممنون از توجه ویژه ای که داشته ای.
البته قصد من جواب دادن به انتقادات تو نیست. لیکن جهت تنویر افکار و روشن شدن قضیه، باید بگم که اولاً حفظ کمک های اولیه در گرو آموزش خوبه و این دو لازم و ملزوم همدیگه هستن.دوماً کلمه هجوم با نقد متفاوت است. سوماً در مورد قیمت مربی هم باید بگم بسیار هستن مربیانی که از امدادگرای اصلی یک شعبه به شمار میرن و صفاتی که برشمردی کمی کم لطفیه در حق این مربیا. البته من هم تا حدودی به این روند انتقاد دارم که در جای خودش بحث خواهم کرد.

باز هم ممنون...